پيدا كرده و ارزش‌هاى اخلاقى به اوج خود مى‌رسد.
شيعيان به امام‌باقر عليه السلام عرض كردند: ما در كوفه گروه بسيارى هستيم.
اگر شما فرمان دهى، همه فرمان برند و از شما پشتيبانى و حمايت خواهند كرد. آن حضرت در پاسخ فرمود:
آيا چنين هست كه يكى از اين گروه بيايد و آنچه نياز دارد، از جيب برادرش بردارد؟
گفتند: نه. فرمود:
پس اين گروه (كه در راه دادن مال به يكديگر اين گونه بخل مى‌ورزند) براى دادن خون خويش (در راه اصلاح جامعه) بخيل‌تر خواهند بود. مردم هم‌اكنون در صلح و زندگى مسالمت‌آميزند؛ از مردم همسر مى‌گيريم و به آنان همسر مى‌دهيم، از يكديگر ارث مى‌بريم، حدود را بر آنان اقامه مى‌كنيم؛ امانتشان را بازمى‌گردانيم (يعنى زندگى مردم در همين حد است و نه كاملًا اسلامى) امّا با قيام قائم (عج) آنچه هست، دوستى و يگانگى است تا آن جا كه هر كس هر چه نياز دارد، از جيب برادرش بدون هيچ ممانعتى برمى‌دارد. «١» اسحاق بن عمار مى‌گويد: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه درباره تساوى مردم با ديگر برادرانشان و حقى كه هر كس بر ديگرى دارد، سخن مى‌گفت: من سخت در شگفت شدم و برايم وظيفه خطيرى جلوه كرد. آن حضرت فرمود:
اين، در وقت قيام قائم ماست كه در آن روزگار بر هر كس واجب است‌