برخوردارند)، هرگز در مورد خدا شكى به دلشان راه نيافته است. اگر به كوه‌ها حمله كنند، آن‌ها را از جايشان مى‌كنند، با پرچم‌هاى خود وارد شهرى (از شهرهاى كفار) نمى‌شوند، مگر آن را ويران مى‌سازند، براى تيمن و تبرك به اسب امام مهدى (عج) دست مى‌مالند، آنان گرد امام مهدى (عج) را گرفته و در جنگ‌ها خود را سپر بلاى ايشان مى‌كنند و آنچه از آنان بخواهد به طور رسا و كامل انجام مى‌دهند، مردانى كه شب را نمى‌خوابند و در نمازشان زمزمه‌اى همانند زمزمه زنبوران دارند، شب را به عبادت سپرى كرده، صبحگاهان بر اسب‌هاى خود سوارند، راهبان شب و شيران روزند، آنان نسبت به قائم (عج) مطيع‌تر از كنيز نسبت به آقايش هستند، برافروخته و نورانى هستند، انگار در قلبشان چراغى است، از خداوند بيمناكند، براى شهادت دعا مى‌كنند و آرزو مى‌كنند كه در راه خدا كشته شوند، شعارشان خونخواهى امام حسين عليه السلام است. وقتى‌كه سير مى‌كنند رعب و وحشت تا مسافت يك ماه راه، در پيشاپيش آن‌ها در حركت است (تبهكاران از مسافت‌هاى دور از آنان مى‌ترسند) خداوند امام مهدى (عج) را به وسيله آنان يارى مى‌كند. «١» اگر ما بخواهيم از ياوران حضرت مهدى (عج) باشيم، نخست بايد از چهره‌هاى مصمم و با ايمانى باشيم كه در بيان فوق ترسيم شده‌اند.
سؤال: با وجود سلاح‌هاى مدرن و پيشرفته كنونى، چگونه حضرت مهدى (عج) پيروز مى‌شود؟
پاسخ:
الف- همان‌طور كه گفته شد، ممكن است فرود حضرت عيسى عليه السلام از