رسيدن به اهداف و مقاصد شيطانى خود از اين سازمان استفاده مى‌كنند.
مواد اعلاميه حقوق بشر و قطعنامه‌هاى شوراى امنيت و سازمان ملل كه اغلب با اعمال فشار و دسيسه قدرت‌هاى بزرگ به تصويب مى‌رسد، هميشه اهرمى در دست ابرقدرت‌هاست تا كشورهاى كوچك و ضعيف را براى پذيرفتن آنچه آنان مى‌خواهند، تحت فشار قرار دهند.
علاوه بر اين دو جهت، حس جاه‌طلبى و روحيه استكبارى و جنون قدرت در ميان سران كشورها، كافى است كه روزى آتش جنگ را برافروزد و تمدن كنونى را به ويرانه‌اى مبدل سازد. راسل مى‌گويد:
اشخاصى هستند و از آن جمله انيشتاين كه به زعم آن‌ها بسيار محتمل است كه انسان، دوره حيات خود را طى كرده باشد و در ظرف سنين محدودى موفق شود با مهارت شگرف علمى خود، خويشتن را نابود سازد. «١» نتيجه اين كه، براساس شواهد ظاهرى، آينده جهان، تاريك و نگران كننده است. بررسى و ملاحظه مسائل فوق كافى است كه انسان را نسبت به آينده بدبين و مأيوس سازد.
در مقابل، يك انديشه و اعتقاد تا اندازه‌اى عمومى و فراگير در ميان همه جوامع و ملل وجود داشته و دارد، مبنى بر اين كه روزى يك منجى آسمانى ظهور خواهد كرد و صلح و عدالت را براى بشر به ارمغان خواهد آورد و بشر در سايه حكومت وى با صلح و صفا و به دور از ناهنجارى‌هاى ذكر شده خواهد زيست و مدينه فاضله انسانى در آن روز تحقق خواهد يافت. البته در چند و چون اين اعتقاد و آن منجى بزرگ‌