شناخت حضرت مهدى (عج)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

شناخت حضرت مهدى (عج) - علی نوری، علیرضا؛ حیدری، احمد - الصفحة ١٢٥

روح و فرشتگان را بر كافر و فاسقى (رهبران و خلفاى جور) نازل كند، (پس آنان برقلب امام معصومى فرود مى‌آيند.) «١» بنابر مضمون اين سوره، شب قدر، هر سال وجود دارد، پس صاحب شب قدر نيز بايد هميشه وجود داشته باشد؛ چرا كه تداوم تقدير در امر آفرينش، سنت تغييرناپذير الهى است و مستلزم تداوم مُجرى تقدير يعنى وجود مقدس حضرت مهدى (عج) است.
از ديگر فيوضات تكوينى امام عصر (عج)، نفوذ روحانى او در دل‌هاى مستعد است كه موجب مى‌شود آنان كشش و جذبه خاصى نسبت به ولايت «ولى الله» پيدا كنند و تحت تأثير هدايت باطنى آن حضرت قرار گرفته، در صراط مستقيم الهى، ثابت قدم بمانند.
فيوضات تشريعى: امر هدايت و تشريع، خود فيضى بزرگ بوده، نيازمند واسطه‌اى قابل است كه آن را دريافت كند و به مردم برساند. اين گونه نيست كه هر نفسى، مستعدِ قبول وحى و علوم الهى باشد. واسطه فيض تشريعى در مصداق خارجى، پيامبر يا امام است كه هم‌اكنون منحصر به وجود مقدس حضرت مهدى (عج) است. نفس پاك و معصوم ايشان، حامل علوم پيامبر صلى الله عليه و آله است و با ظهورش به تعليم و تربيت و ارشاد مردم خواهد پرداخت و نفوس بشرى را به كمال خواهد رسانيد. در حال حاضر به خاطر آماده نبودن شرايط ظهور، مردم جهان از هدايت تشريعى حضرتش محرومند؛ هر چند در مواردى ممكن است جاهلى را ارشاد كند و افرادى را به صلاح و درستى راهنمايى نمايد، امّا اين مطلب عمومى نيست.