آمد، در حالى كه به سه دسته تقسيم شده‌بودند: دسته‌اى كه او را انكار كردند و به او معتقد نگشتند، عده‌اى كه به او شك داشتند و گروهى كه بر ايمان به صالح وفادار باقى ماندند. حضرت صالح عليه السلام ابتدا به سوى گروه دوم رفت و به آنان گفت: من صالح هستم. آنان او را تكذيب كردند و از خود راندند و گفتند: خداوند از تو بيزار باشد، همانا صالح به شكل تو نبود. «١» سپس به سوى دسته اول رفت. آنان نيز او را نپذيرفتند و به شدت وى را رد كردند. بعد به طرف گروه مؤمن رفت و فرمود: من صالح هستم. آنان گفتند: به ما خبرى بده كه توسط آن يقين كنيم تو همان صالح هستى (و تغيير قيافه‌ات مهم نيست)؛ زيرا ترديدى نداريم كه خداوند انسان را به هر شكلى كه بخواهد درمى‌آورد ... صالح به آنان گفت: من همان صالحى هستم كه ناقه را برايتان آورد. آنان گفتند: راست گفتى؛ حال ناقه صالح، چه نشانه‌اى داشت؟ او پاسخ داد: يك نوبت آشاميدن آب مال شما و يك نوبت نيز مخصوص ناقه بود. آنان گفتند: به خداوند و به آنچه تو آوردى ايمان داريم سپس حضرت صادق عليه السلام فرمود:
همانا قائم (عج) مانند صالح خواهد بود (كه غيبتش موجب مى‌شود عده‌اى از پيروانش در او به شك و ترديد افتند و عده‌اى نيز انكارش نمايند و همه آنان نمى‌توانند از آزمايش غيبت، موفق بيرون آيند.) «٢» مشخص شدن راز واقعى غيبت پس از ظهور تا اين جا بعضى از رموز غيبت را ذكر كرديم و ممكن است غيبت‌