بنابراين آيه شريفه بيان‌گر اين است كه در صورت استغفار نكردن يونس و آن ماهى كه او را در شكم داشت، هر دو تا روز قيامت عمر مى‌كردند.
با توجه به آنچه ياد شد، عمر طولانى حضرت مهدى (عج) از امورى است كه از ديدگاه دانش بشرى ممكن و قابل وقوع است و بر فرض آن كه در اين مطلب ترديد شود، اما بى‌ترديد خداوند مى‌تواند به هر كس اراده نمايد، عمر طولانى يا جاودانه ببخشد؛ چنان كه براى اثبات نبوت پيامبرانش به دست آن‌ها امور خارق‌العاده‌اى جارى مى‌كند، همانند حضرت موسى عليه السلام كه عصا را اژدها مى‌كرد، يا حضرت عيسى عليه السلام كه مردگان را زنده مى‌نمود و پيامبر اسلام كه قرآن را آورده و كسى نمى‌تواند مثل آن را بياورد و نيز معجزات ديگر آن حضرت.
با توجه به دلايل قطعى و روشن در مورد طول عمر حضرت مهدى (عج)، منطقى نيست كه به شبهات واهى و بى‌اساس اعتنا شده و آن دلايل قطعى كنار گذاشته شود.