جنگ اتمى، آلودگى محيط زيست و فقر عمومى بوده، تحقيقات خود را در اين راستا قرار داده‌اند. اين تحقيقات داراى ويژگيهاى زير مى‌باشد:
ما در متون دهه ١٩٧٠ به بعد، هم دقّت علمى مى‌بينيم و هم توصيف و قضاوت، هم طبقه‌بندى موضوعى مى‌بينيم و هم تقسيم بندى مفهومى، هم نظريه‌پردازى مى‌بينيم و هم مباحث كاربردى، هم توجّه به گذشته و تاريخ مى‌بينيم و هم تعلّق به وضعيت موجود و تهديدات آينده، هم اشراق و بصيرت مى‌بينيم و هم حسّاسيّت به سنديت و مدرك. «١» روشهاى مطالعه، شناخت و تحليل پديده‌هاى بين‌المللى، به موازات افزايش پيچيدگيها و همبستگيها در نظام دولتها و نظام بين‌الملل، در معرض تحول و تغيير قرار دارد. حوزه اين علم، همانند ساير حوزه‌هاى علوم انسانى، همگام با پيشرفتهاى تكنولوژيك معاصر، گسترده شده و نياز به استفاده از شيوه‌ها و تكنيكهاى نوين‌تر براى نيل به شناخت واقعى از پديده‌ها احساس مى‌شود. «٢» تئوريهاى مهم روابط بين‌الملل‌ تئورى يا نظريه «٣»، مجموعه‌اى از فرضيه‌ها، قضايا يا گفتارهايى است كه بر مبناى قواعد منطق با يكديگر در ارتباط بوده، مبيّن بخشى از واقعيت است. «٤» وظيفه اصلى نظريه، تبيين واقعيت است و در علم روابط بين‌الملل، تبيين واقعيتها و پديده‌هاى بين‌المللى، مورد نظر مى‌باشد. تبيين به معناى بيان روابط علّى يا تأثير گذارى و تأثيرپذيرى بين عوامل و پديده‌هاست. بنابراين، علم روابط بين‌الملل، دانشى است در ارتباط با تبيين، توضيح و تشريح روابط و رفتار كشورها، محيط بين‌المللى و حوادث مهم جهانى.