توافق ششم ژوئيه در جلسه فنى كارشناسان نظامى در تهران) در سمت مرزهاى عراق ايجاد گرديده است؛ امّا به دليل تعليق موقت عمليات يونيماگ در عراق، به علت آغاز جنگ دوم خليج فارس، يونيماگ قادر به تأييد نبود. مقامات ايرانى نيز به يونيماگ اطلاع دادند كه ايجاد ناحيه حايل در سمت مرزهاى خود را آغاز كرده‌اند. در اين خصوص نيز به دليل تضييقاتى كه براى آزادى حركت گشتهاى يونيماگ بر اثر تغيير و تحولات ناشى از اشغال كويت توسط عراق در منطقه به وجود آمد، يونيماگ نتوانست پيشرفتهاى حاصل شده در سمت ايران را تأييد كند. با آغاز عمليات نيروهاى چند مليتى عليه عراق در پانزدهم ژانويه ١٩٩١، عناصر باقيمانده يونيماگ به ايران انتقال يافتند و پس از مدت كوتاهى در فوريه ١٩٩١، عمليات يونيماگ پايان يافت و اين نيروها منطقه را ترك كردند. «١» گروه كمك سازمان ملل متحد در دوره انتقالى به ناميبيا (يونتاگ- UNTAG): دو عمليات سازمان ملل با نام هيأت تحقيق سازمان ملل متحد در آنگولا- معروف به يوناوم UNAVEM- صورت گرفته است كه نخستين آن در سوم ژانويه ١٩٨٩ و مورد دوم در سى‌ام ماه مه ١٩٩١ آغاز گرديد. عمليات تحقيق به عنوان گامى در جهت اجراى قطعنامه ٤٣٥ شوراى امنيت در مورد استقلال ناميبيا صورت پذيرفت. مداخله‌هاى نظامى دولت آفريقاى جنوبى و كوبا در جريان جنگ داخلى آنگولا و ادامه سلطه همه جانبه دولت آفريقاى جنوبى بر ناميبيا، موجبات مداخله سازمان ملل متحد در دوره همگرايى و تنش زدايى جديد را فراهم آورد. هيأت ناظران نظامى سازمان ملل متحد بر عقب نشينى نيروهاى كوبايى نظارت داشته و در اين راستا، نيروى «يوناوم- يك» به محل اعزام شد. در مرحله بعد، مذاكره ميان حكومت قانونى جمهورى خلق آنگولا و گروه شورشى اتحاد ملى براى استقلال كامل آنگولا (يونيتا)، زمينه امضاى «توافقهاى صلح براى آنگولا» را در اول مه ١٩٩١ فراهم ساخت. به دنبال آن، حكومت آنگولا از سازمان ملل متحد درخواست كرد كه براى اجراى توافقهاى صلح مشاركت جويد. براى تحقق‌