آمريكا به هيچ يك از اصول حقوق انسانى- مندرج در حقوق بشر- پايبند نيست.
عقب‌نشينى و پذيرش شكست از جانب آمريكا، تنها و تنها، از اين جهت بود كه آن كشور، بيش از اين نمى‌توانست از دست رفتن نيروى انسانى و منابع اقتصادى و تسليحات نظامى را تحمل كند.
كارنامه جنگ ويتنام بسيار گران و نگران كننده است. تلفات نظاميان: آمريكا حدود پنجاه هزار نفر كشته، ويتنام جنوبى ١٨٣ هزار نفر كشته، ساير متفقين ٤٨٧٥ نفر كشته، ويتنام شمالى و ويت كنگ ٩١٠ هزار كشته، جمع تلفات نظاميان از مرز يك ميليون نفر گذشت. تلفات غير نظاميان: ويتنام جنوبى ٣٥٠ هزار كشته و ٩٥٠ هزار زخمى؛ ويتنام شمالى در جريان جنگ از هر ٢٧ نفر جمعيت خود، يك نفر را از دست داد. خسارات مادى: سقوط هواپيماهاى آمريكايى شامل ٣٦٠٧ هواپيما و ٥١٣٤ هلى‌كوپتر (بر اساس گزارش ويتنام شمالى، ٤٠١١ فروند هواپيما و هلى كوپتر آمريكايى در آسمان ويتنام شمالى سرنگون شدند)، سقوط هواپيماهاى ويتنام شمالى شامل ١٩٠ ميگ؛ تعدادى از تانكهاى ويتنام شمالى در حدود ٥٠٠ تا ٨٠٠ عراده از بين رفت. ميزان بمب: روى هم رفته از فوريه سال ١٩٦٥ بيش از ٧٧٠٠٠٠٠ تن بمب و موشك بر دو كشور هند و چين ريخته شد. بعلاوه، ٦٤ ميليون ليتر سموم ضد درخت، نزديك به دو ميليون هكتار جنگل را در ويتنام جنوبى نابود كرد. «١» ساير تحولات مهم دوره تنش زدايى‌ تحولات بسيار مهمى در دهه‌هاى ١٩٦٠ م و ١٩٧٠ م كه دوره تنش زدايى نام گرفته، در روابط بين‌الملل به وجود آمد كه بررسى اجمالى آنها مى‌تواند افق انديشه ما را نسبت به نظام بين‌الملل روشن سازد. از اين روى، تحولاتى از قبيل ظهور جهان سوم به عنوان يك قطب قدرت، وحدت اروپا به عنوان قدرتى نوظهور، قدرتهاى متوسط آسيايى، جنگهاى اعراب و اسرائيل، رقابت تسليحاتى و بحران در اقمار اتحاد شوروى را مورد تجزيه و تحليل قرار مى‌دهيم.