با پيمان عدم تجاوز خود با آلمان، بى‌طرف ماند و دولت ايتاليا اعلاميه عدم مخاصمه صادر كرد. ژاپن و ايالات متحده نيز خارج از ميدان نبرد- قاره اروپا- منتظر فرصت در آينده بودند. ساير دولتهاى اروپايى و غير اروپايى در وضعيت بى‌طرف بودند.
حملات برق آساى آلمان، مشهور به بليتس كريگه «١» امكان هر نوع مقاومت مؤثر از جانب لهستانيها را سلب كرد. از دست متحدان انگليسى و فرانسوى هم چندان كارى ساخته نبود. لهستان طى سه هفته به تصرف ارتش آلمان درآمد؛ لهستانى كه از جانب شورويها، براى دستيابى به سهم خود طبق معاهده محرمانه با آلمان در سال ١٩٣٩ م، مورد حمله قرار گرفت. با فرار برخى از دولتمردان و تعدادى از واحدهاى نظامى و نيروهاى دريايى لهستان به انگلستان، دولت در تبعيد لهستان در لندن تشكيل شد؛ مثل اينكه مقدّر بود كه يك بار ديگر، سرزمين لهستان توسط همان دولتهايى كه در قرن هجدهم به متلاشى شدن لهستان اقدام كردند، از نقشه سياسى جهان حذف گردد. جنگ در جبهه شرق شامل نبرد فنلاند نيز مى‌شد كه على‌رغم مقاومت سرسختانه فنلانديها، سرانجام شكست نصيب آنان شد.
جبهه شمالى و غرب: هيتلر كه از جبهه شرق، آسوده خاطر گشت، رو به سوى جبهه غرب كرد؛ ولى براى نيل به پيروزى ناچار بود به جاى خطوط دفاعى مستحكم غرب (خطوط زيگفريد و ماژينو در مرز بين فرانسه و آلمان) از راه شمال، عمليات خود را آغاز كند. حدود نه ماه جبهه غرب ساكت بود. سرانجام، نيروهاى برق آساى آلمان به‌