تشكيل ساختار اقتصادى، اجتماعى، امنيتى و سياست خارجى واحد براى اروپا، لازم و قطعى است، زيرا الف- فرصتها و امكانات براى ايجاد يك خانه اروپاى يكپارچه به خوبى فراهم آمده است. ب- نياز به رقابت با آمريكا و ژاپن در اقتصاد جهانى حكم مى‌كند كه خانه اروپا بنا گردد؛ اگر چنين نشود، كشورهاى منفرد اروپا بين دو اقتصاد بزرگتر و مهاجم‌تر خُرد خواهند شد. ج- تا كنون امر يكپارچگى تا جايى پيش رفته كه عقب نشينى براى همه دشوار شده است. بنابراين، پويايى و نيروى محركه درونى‌اى كه ايجاد شده، شركت كنندگان را وادار مى‌كند كه گامهاى بعدى را استوارتر بردارند. «١» وحدت آلمان، پشتوانه معتبرى براى اتحاد اروپا ايجاد كرده؛ هر چند ممكن است در آينده، دشواريهايى را نيز بيافريند. مازاد تجارى اين كشور، بر اساس مركز آمار آلمان در سال ١٩٩٠، بيش از ١٣٤ ميليارد بوده كه ٥٥% آن از صادرات به كشورهاى عضو جامعه اقتصادى اروپا و ١٦% آن نيز از صادرات به كشورهاى عضو اتحاديه تجارت آزاد اروپا حاصل شده است. توليد ناخالص ملى جامعه اقتصادى اروپا در سال ١٩٧٨ حدود ٨/ ٤٦٩٠ ميليارد دلار برآورد شده است كه توليد ناخالص ملى آلمان ١٣ آن مى‌باشد. «٢» مجموعه تحولات و شاخصهاى اقتصادى، دفاعى (در قالب سازمان ناتو)، سياست خارجى مشترك و قانونگذارى، نشانگر حيات دوباره اروپا به عنوان يكى از محورهاى تعيين كننده روابط بين‌المللى مى‌باشد.
جنگ نفت، جنگ دوم خليج فارس‌ شايد جنگ ائتلاف بين‌المللى به رهبرى ايالات متحده آمريكا عليه عراق در جريان اشغال كويت، يكى از تعيين كننده‌ترين وقايع قرن بيستم قلمداد شود؛ واقعه‌اى كه همسنگ فروپاشى شوروى، در نظام بين‌الملل تأثير گذاشت. پيامدهاى منطقه‌اى و جهانى اين جنگ، بمراتب از ساير تحولات اين منطقه در دهه‌هاى اخير بيشتر بوده است. آمريكا، پس از پيروزى در جنگ ائتلاف بين‌المللى عليه عراق، سخن از نظم نوين‌