هدف قرار دهد، در كوبا مستقر كرد. سپس، تعدادى از موشكهاى بالستيك با برد متوسط و بمب افكنهايى كه مى‌توانست بمبهاى هسته‌اى را حمل كند، در مغرب كوبا استقرار يافتند. شوروى پس از تدارك سكوهاى پرتاب موشك، درصدد برآمد تا از طريق دريا، موشكها و بمب افكنهاى «اليوشين» را در اختفاى كامل به كوبا منتقل كند و براى تحقق اين مقصود، دوازده فروند كشتى جنگى شوروى حامل تسليحات نظامى در پهنه اقيانوس آرام، به سوى كوبا به حركت درآمدند. اتحاد شوروى، بدين سان، قادر بود در كمترين فاصله مكانى و زمانى، قلب آمريكا را مورد اصابت موشكهاى اتمى خود قرار دهد و شايد پيروزى يك طرفه در جنگ هسته‌اى را از آنِ خود كند. «١» بحران موشكى كوبا:
هواپيماهاى جاسوسى U- ٢ آمريكا در ماه اكتبر از استقرار سكوهاى پرتاب موشك ميان برد اتمى در خاك كوبا، اطلاعاتى را در اختيار مقامات بلندپايه كاخ سفيد قرار دادند. سپس، اطلاعات مربوط به حمل سلاحها و بمب افكنهاى قادر به حمل بمبهاى هسته‌اى، كندى، رئيس جمهور آمريكا، را با بحران جدى رو به رو ساخت.
عكسهاى هوايى گرفته شده، نشان مى‌داد كه شورويها حداقل ده پايگاه موشكى در نود مايلى سواحل آمريكا مستقر كرده‌اند و اين امر، تدارك وسيع شوروى در خاك كوبا را حكايت مى‌كرد. عكس العمل آمريكا در برابر اين بحران، بسيار تند بود و راه حلهاى مختلف زير در «گروه بحران» مورد بررسى قرار گرفت: «٢» ١- هيچ واكنشى به عمل نيايد.
٢- تنظيم شكايت براى سازمان ملل متحد.
٣- اقدام به محاصره دريايى كوبا.
٤- انهدام سكوهاى پرتاب موشك با توسل به بمباران موضعى دقيق.
٥- هجوم نظامى به كوبا با استفاده از نيروى زمينى.
تهديد كندى جدى بود و شوروى چاره‌اى جز تسليم يا جنگ نداشت. كندى در