جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٨٣
«انَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ» «١» خدا او را بر شما برگزيده و دانش و توان بدنى او را وسعت بخشيده است.
اين بسط علمى و جسمى همان توان جسمى و تدبير نظامى است كه بايد به عنوان يك ويژگى در فرماندهان سپاه توحيد وجود داشته باشد.
٢- پيشگامى در ميدان: فرمانده مسلمان در تحمل سختىها و مشكلات ميدان نبرد پيشگام است. قرآن مجيد شخص پيامبر را موظف مىكند كه اگر موقعيتى پيش آمد، حتى يك تنه با دشمن بجنگد و ديگران را به اين اقدام خداپسندانه تشويق و ترغيب نمايد:
«فَقاتِلْ فى سَبيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ الَّا نَفْسَكَ وَ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ» «٢» در راه خدا پيكار كن! تنها مسؤول وظيفه خود هستى! و مؤمنان را (بر اين كار) تشويق كن.
امام على عليه السلام مىفرمايد:
وقتى ميدان نبرد گرم و شديد مىشد و دو گروه با هم درمى آويختند، ما به رسول خدا (ص) پناه مىبرديم و ايشان سپر ما بود و هيچ كس از ما به دشمن نزديكتر از ايشان نبود. «٣» فرماندهان شجاع جبهه اسلام نيز اين ويژگى را از پيامبر خويش به ارث برده خود پيشاپيش ديگر رزمندگان به استقبال خطر مىروند و سينه را در مقابل تيرهاى دشمن سپر مىكنند.
٣- رحمت و عطوفت: عطوفت، رحمت و محبت به زيردستان، ويژگى لازم فرماندهى است. در جبهه اسلام اين ويژگى نيز در فرماندهان بروز و ظهور دارد. فرمانده با داشتن اين ويژگى در بين زير دستان، محبوب است و آنان با ميل و رغبت، دستورهايش را اجرا مىكنند. خداوند در ادامه آيات مربوط به جهاد به پيامبرش