جهاد در قرآن

جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٤٢

داود عليه السلام اولين پيامبر بنى‌اسرائيل بود كه آنان را متحد ساخت و براى اقامه قسط و عدل حكومت تشكيل داد.
سليمان پيامبر عليه السلام، فرزند و جانشين داود عليه السلام، قدرتمندترين پادشاه بنى‌اسرائيل بود و در زمان او قدرت و سلطنت بنى‌اسرائيل در اوج شكوه و اقتدار بود. اين پيامبر عظيم‌الشأن نيروى نظامى كافى رزم‌ديده و آماده براى جهاد داشت و وقتى فهميد كه ملكه سبأ در يمن حكومت مى‌كند و پيرو كيش شرك و آفتاب‌پرستى است، او را به اسلام دعوت كرد و تهديد نمود كه در صورت تسليم نشدن، با سپاهى عظيم بر آن جا خواهد تاخت و آنان را ذليل و خوار خواهد كرد. «١» اهميّت و فضيلت جهاد اصغر همان طور كه قبلا" ذكر شد در قرآن كريم نسبت به امر جهاد آيات زيادى وارد شده است به طورى كه در كمتر موردى از فروع اسلامى به اندازه جهاد آيه نازل شده است.
برخى از آيات به طور مستقيم و با به كار بردن واژه‌هاى جهاد و قتال و برخى ديگر به طور غير مستقيم و به منظور تشريح مسائل جانبى آن نازل شده است.
قرآن مجيد براى نشان دادن اهميّت جهاد، آن را با خدمتگزارى به حجاج و تعمير مسجدالحرام مقايسه كرده و به اين ترتيب به فضيلت جهاد تصريح نموده است. «٢» تمام آياتى كه به برترى جهادگران راه خدا اشاره دارد، نيز حاكى از اهميّت و فضيلت جهاد است. خداوند خود را خريدار جان و مال مؤمنان مى‌داند كه جهاد مى‌كنند «٣» و آنان را محبوبان خويش خوانده و ثواب «٤» و اجر بزرگى به آنان وعده داده است. «٥» همچنين مجاهدان را رستگاران عالم معرفى نموده و رحمت و رضوان و بهشت خود را