عقايد باطل در جامعه. در جامعه جاهلى كه اساس آن جهل و خرافه است، عقايد ناصحيح و جاهلانه، اخلاق زشت و اعمال قبيح بارآورده و افراد را فساد احاطه كرده است. چنين جامعه‌اى تا زمينه‌هاى فلاح و رستگارى را در خود ايجاد نكند، به رشد و سعادت نمى‌رسد؛ و ايجاد زمينه‌هاى صلاح به اين امر وابسته است كه مصلحان با روشنگرى و مجاهدت علمى و فرهنگى زيربناى جاهلانه و خرافى اعتقادى را از بين برده و آب حيات توحيد و فرهنگ صحيح را به جامعه برسانند. در اين صورت عنايت خداوند نيز شامل شده نگون‌بختى و سيه روزى رخت بر مى‌بندد و سعادت و خوشبختى چهره مى‌نمايد.
«انَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّروُا ما بِانْفُسِهِمْ» «١» خداوند سرنوشت هيچ قومى را تغيير نمى‌دهد مگر آنان آنچه را در خودشان است، تغيير دهند.
بنابراين جهاد فرهنگى مقدّم بر جهاد نظامى است. لذا بايد ابتدا با فرهنگ جاهلى مبارزه كرد و با ارائه فرهنگ ناب الهى و اسلامى، آن را به قهقرا فرستاد و نيز عليه كسانى كه آگاهانه بر فرهنگ جاهلى پاى مى‌فشرند و نمى‌گذارند آب حياتبخش فرهنگ ناب الهى جانهاى تشنه را سيراب كند، جنگيد و آنان را از ميان برداشت البته جهاد فرهنگى يك جهاد مستمر است و حفظ و ماندگارى احكام الهى به آن بستگى دارد.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در آغاز رسالتش قبل از اينكه به او و پيروانش اجازه دفاع و جهاد نظامى داده شود، مأمور به جهاد فرهنگى شد؛ قرآن به عنوان كتاب جهاد فرهنگى بر قلب مبارك ايشان نازل شد تا با تبيين و تبليغ آن فرهنگ حاكم را منهدم سازد:
«وَ جاهِدْهُمْ بِهِ جِهاداً كَبيراً» «٢» و به وسيله قرآن با آنان مبارزه كن، مبارزه بزرگى!