مخصوص آنها دانسته است. «١» درباره اهميّت جهاد همين بس كه قرآن از راه‌هاى گوناگون به آن دعوت فرموده است، نظير توجه دادن به پاداش جهاد، با بيانى ملايم و آرام، با تحريك عواطف انسانى، با زبان امر و دستور، با توبيخ و سرزنش و تهديد و بيان مجازات ترك آن. «٢» سوگند قرآن به نفس زدن اسب‌هاى مجاهدان، جرقه‌هاى سم ستوران و گرد و غبار برخاسته از حركت سريع آنان، همگى نشان دهنده عظمت جهاد است. «٣» درباره اهميت و فضيلت جهاد روايات فراوانى نيز نقل شده است:
ابوذر غفارى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پرسيد: كدام يك از اعمال نزد خداوند محبوب‌تر است؟ آن حضرت فرمود: ايمان به خدا و جهاد در راه او، سپس ابوذر سؤال كرد، كدامين جهاد از همه جهادها بهتر است؟ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: جهاد كسى كه اسبش پى شده و خونش در راه خدا ريخته شود. «٤» حضرت رسول صلى الله عليه و آله در حديثى ديگر چنين مى‌فرمايد:
«الْخَيْرُكُلُّهُ فِى السَّيْفِ وَ تَحْتَ ظِلِّ السَّيْفِ ...» «٥» همه خوبى‌ها در شمشير و زير سايه شمشير است.
نبى اكرم صلى الله عليه و آله لشكرى را براى نبرد گسيل داشت كه ابن رواحه نيز در آن حضور داشت. سپاه بامدادان به سوى منطقه مورد نظر عزيمت كرد ولى ابن رواحه ماند كه نماز را با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به جا آورد. پس از نماز، پيامبر او را ديد و فرمود: مگر در سپاه نبودى؟ عرض كرد: بلى؛ دوست داشتم در نماز جماعت با شما حاضر شوم و سپس به مجاهدان بپيوندم. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: