جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٦١
اعْيُنَهُمْ تَفيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا امَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ وَ ما لَنا لا نُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما جاءَنا مِنَ الْحَقِّ وَ نَطْمَعُ انْ يُدْخِلَنا رَبُّنا مَعَالْقَوْمِالصَّالِحينَ» «١» قطعاً كسانى را كه گفتند: ما نصرانى هستيم، نزديكترين مردم در دوستى به مؤمنان خواهى يافت؛ زيرا برخى از آنان دانشمندان و راهبانى هستند كه تكبر نمىورزند و چون آنچه را به سوى رسول خدا (ص) نازل شده، بشنوند، مىبينى بر اثر آن حقيقتى كه شناختهاند، اشك از چشمهايشان سرازير مىشود. مىگويند: پروردگارا ما ايمان آوردهايم پس ما را در زمره گواهان بنويس؛ و براى ما چه عذرى است كه به خدا و آنچه از حق به ما رسيده، ايمان نياوريم و حال آنكه طمع داريم ما را در زمره شايستگان داخل گرداند.
اين گروه از اهل كتاب كه كم هم نيستند، نه تنها با مؤمنان و مسلمانان دشمنى ندارند، بلكه جويندگان حقيقتند و با آگاه شدن از تعاليم مترقى و متعالى اسلام، عاشقانه آن را مىپذيرند و در راه آن فداكارى مىكنند و ما بايد سعى و كوشش خود را در راه تبليغ اسلام و رساندن پيام حيات بخش قرآن به اين تشنگان حقيقت، به كار بنديم.
ب- مسالمت جويان: گروه ديگرى از اهل كتاب كه گر چه بر دين خود پا فشارى دارند ولى طالب صلح و مسالمت بوده و عليه مسلمانان اقدامى نكرده و نمىكنند. بنابر تعليم قرآن اينان نيز دشمن نبوده و بايد با آنان روابط مسالمت آميز و انسانى داشت.
«لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِى الدّينِ وَ لَمْ يُخْرِجوُكُمْ مِنْ دِيارِكُم انْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا الَيْهِمْ انَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ» «٢» خدا شما را از كسانى كه در دين با شما نجنگيده و شما را از ديارتان بيرون نراندهاند، باز نمىدارد كه با آنان نيكى كنيد و با ايشان عدالت ورزيد؛ زيرا خدا دادگران را دوست مىدارد.