جهاد در قرآن

جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٤٧

همچنان زخم ديده و شكست خورده در انتظار است و كمين گرفته تا لحظه‌اى مجاهد پيروز جبهه جهاد اصغر و اكبر غافل شود و بر او هجوم برد و همه افتخارات گذشته‌اش را نابود سازد و او را به اسارت بگيرد. بنابراين، بايد در همه لحظه‌هاى زندگى هوشيار بود و از مبارزه با دشمن درونى غافل نشد و پيروزى‌هاى مقطعى را غايت ندانست و اين جهاد مقدس را تا رسيدن به شهادت و يا پايان عمر ادامه داد.
دشمن بيرونى‌ دشمنان بيرونى انسان‌هايى هستند كه با موجوديت، اعتقاد يا روش ما مخالف بوده و براى نابود ساختن موجوديت ما و يا ايجاد انحراف در اعتقاد و روش ما سعى و تلاش مى‌كنند. دشمن بيرونى را به دو دسته مى‌توان تقسيم كرد:
الف- دشمن داخلى:
منظور از دشمن داخلى افرادى هستند كه عضو جامعه بوده و از درون جامعه به صورت آشكار يا پنهان براى براندازى و ضربه زدن به كيان جامعه اسلامى يا ايجاد انحراف در نظام سياسى يا فرهنگ اعتقادى و اخلاقى مسلمانان تلاش و كوشش مى‌كنند كه عبارتند از:
١- منافقان: آنان كه خود را در صف اهل ايمان جازده ولى در باطن كافر بوده و بغض و كينه مسلمانان را در دل دارند، اينان همدست دشمن بوده و از پشت خنجر مى‌زنند.
قرآن اينان را از دشمنان سر سخت شمرده و دستور مراقبت و سختگيرى نسبت به اين گونه افراد را صادر فرموده است. در سوره منافقون بعد از معرفى آنها مى‌فرمايد:
«هُمُ‌الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قاتَلَهُمُ اللَّهُ» «١» خدا بكشد آنان را، دشمن هستند، پس از آنان بر حذر باش! و در سوره توبه مى‌فرمايد: