جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٥١
در لباس، طعام، شكل و شيوه، مقلّد دشمنان من نباشند، مثل آنان نخورند و نپوشند و زندگى نكنند كه در آن صورت شما هم مانند آنان دشمن من مىباشيد.
٣- فاسقان فاجر: امام رضا عليه السلام در اينباره فرمود:
«خُصَماءُ اللَّهِ وَ اعْداؤُهُ فى ارْضِهِ شُرَّابُ الْخَمْرِ وَالزُّناةِ» «١» دشمنان خدا در زمينش، شرابخواران و زناكارانند.
در روايات نيز ظالم و دزد كه امنيت جانى و مالى مسلمانان را از بين مىبرند، تجاوزگر و دشمن خدا معرّفى شدهاند. «٢» با دقت در روايات مزبور روشن مىشود افرادى كه امنيت جامعه را بر هم زده اشاعه فحشاء مىنمايند، دشمن خدا و مسلمانان بوده و بايد در صورت متنبّه نشدن، ريشهكن شوند.
ب- دشمن خارجى:
از آنجا كه جامعه اسلامى در پى تحقق بخشيدن به حاكميت توحيد و ارزشهاى اسلامى انسانى است، به طور طبيعى مورد بغض و كينه دشمنان انسانيّت، توحيد و ارزشها قرار مىگيرد كه آنان عبارتند از:
١- مشركان: كسانى كه حاكميت جهل را پذيرفته و با تراشيدن خدايان دروغين در كنار حق تعالى، انسانها را به وادى شرك، حيرانى، ضلالت و حيوانيت سوق مىدهند، آنان از سرسختترين دشمنان مسلمانان مىباشند. آنها منافع دنيايى خويش را در جهل و خرافهپرستى انسانها مىبينند و براى حفظ اين منافع، تيغ دشمنى عليه هدايت يافتگان هدايتگر بركشيدهاند.
فطرت انسان بر توحيد و خداشناسى استوار است و شرك يعنى هلاك انسانيّت و مرگ فطرت؛ پس شرك و مظاهر آن دشمن انسانيّت بوده و مشرك يعنى كسى كه