در برخى از آيات نيز پاداش اخروى مجاهدان، به «رِزق حَسَن» «١» و «اجر عَظيم» «٢» تعبير شده است.
٤- رحمت و رضوان الهى: اعلام رضايت الهى از بندگان مجاهدش از بزرگ‌ترين پاداش‌هايى است كه نصيب مجاهدان مى‌گردد.
«يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فيها نَعيمٌ مُقيمٌ» «٣» پروردگارشان آنها را به رحمتى از ناحيه خود، و رضايت (خويش) و باغهايى از بهشت بشارت مى‌دهد كه در آن، نعمتهاى جاودانه دارند.
دقت در اين نكته شايان توجه است كه خداوند در مقام پاداش دادن به مجاهدان با فضل خويش رفتار نموده و به آنان چنين وعده داده است:
«وَ لا يُنْفِقُونَ نَفَقَةً صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً وَ لا يَقْطَعُونَ وادِياً الَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ احْسَنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ» «٤» و هيچ مال كوچك يا بزرگى را (در اين راه) انفاق نمى‌كنند، و هيچ سرزمينى را (در رفت و بازگشت از جهاد) نمى‌پيمايند، مگر اينكه براى آنها نوشته مى‌شود: تا خداوند آن را به‌عنوان بهترين اعمالشان، پاداش دهد.
در تفسير فراز آخر اين آيه دو گونه ابراز نظر شده است:
اول آنكه، اين‌گونه اعمال مجاهدان (يعنى جهادشان) بهترين اعمال دوران حيات ايشان شناخته شده و خداوند، پاداش آنان را متناسب با آن مى‌دهد.
دوم اينكه، پاداشِ بهتر و بالاتر از اعمالشان داده مى‌شود و خداوند آنها را به بهتر از آن چيزى كه انجام داده‌اند، پاداش مى‌دهد.