جهاد در قرآن

جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ١٢٦

عزم مجاهدان را در سركوبى دشمن راسخ‌تر و صبر و مقاومت آنان را افزونتر خواهد كرد.
امام صادق عليه السلام در مقام تجليل از رزمندگان فرمود:
«مَنْ قالَ لِغازٍ مَرْحَباً وَ اهْلًا حَيَّاهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَاسْتَقْبَلَهُ الْمَلائِكَةُ بِالتَّرْهيبِ وَالتَّسْليمِ» «١» كسى كه به رزمنده‌اى آفرين و خوش‌آمد گويد، خداوند در روز قيامت به او تحيت خواهد گفت و فرشتگان، او را با خوش آمد و درود، استقبال خواهند كرد.
٢- تجليل از شهدا، جانبازان و مجروحان‌ از ديگر امور لازم، گراميداشت شهداى جهاد و كسانى است كه در اين راه متحمل نقص عضو و جراحت شده‌اند. تجليل معنوى از شهيد و جانباز و مجروح سبب دميده شدن روح اميد در كسانى مى‌شود كه به جبهه رفته‌اند و يا عزم رفتن دارند. علاوه بر آن، توجه به شهيدان و وصاياى آنان، فرهنگ جامعه را تضمين كرده و روح جهاد را در پيكر اجتماع باقى نگه مى‌دارد.
بزرگداشت خانواده‌هاى شهدا و جانبازان نيز از ديگر وظايف مؤمنانى است كه در پشت جبهه به خدمت مشغولند.
٣- رسيدگى به خانواده‌هاى رزمندگان‌ توجه به خانواده‌هاى رزمندگان و سعى دربرآوردن نيازهاى آنان موجب دلگرمى و آرامش خاطر مجاهدان شده، آنان با تمام توان، همتشان صرف جنگ با دشمن و آسودگى فكرشان از اشتغال به پشت جبهه مى‌گردد. در روايات نيز به اين مسأله توجه شده و سركشى به خانواده‌هاى رزمندگان و رفع حوائج آنان از اقدام‌هاى ارزشمند شمرده شده است.