اسلام، حكومت اسلامى و موجوديت خويش در هر شرايطى دفاع كنند و اعتراض به چنين حقى از سوى هركس كه مطرح شود، بسيار ابلهانه و نابخردانه است، اما اينكه چگونه بايد دفاع كنيم، مسأله‌اى است كه قرآن و فقه اسلامى به آن پرداخته و جزئيات آن را به روشنى بيان داشته است.
ب- جهاد ابتدايى: اگر مسلمانان نه براى دفع هجوم ظاهرى دشمن، بلكه براى از بين بردن حاكميت جهل، شرك و خرافه و گستردن دامنه توحيد و رساندن آب حيات دين به جوامع مرده انسانى، متوسل به شمشير شوند، اين جهاد ابتدايى است. همان طور كه توضيح خواهيم داد، روح جهاد ابتدايى همان جهاد دفاعى است و در اين مبارزه جهادگران از حيات انسانى و حاكميت توحيد دفاع مى‌كنند.
در قرآن مجيد آياتى وجود دارد كه بر جهاد ابتدايى صراحت دارد؛ از آن جمله مى‌توان به آيه زير اشاره كرد:
«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قاتِلوُا الَّذينَ يَلوُنَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ وَ لْيَجِدوُا فيكُمْ غِلْظَةً ...» «١» اى كسانى‌كه ايمان آورده‌ايد! با كافرانى كه به شما نزديك‌ترند، پيكار كنيد! (و دشمن دورتر، شما را از دشمنان نزديك غافل نكند!) آنها بايد در شما شدّت و خشونت (و قدرت) احساس كنند.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در اين باره مى‌فرمايد:
«امِرْتُ انْ اقاتِلَ النَّاسَ حَتّى‌ يَقُولُوا لا الهَ الَّا اللَّهُ فَمَنْ قالَ لا الهَ الَّا اللَّهُ‌فَقَدْ عُصِمَ مِنْ مالِهِ وَ نَفْسِهِ» «٢» من مأمورم كه با مردم (مشركان) بجنگم تا «لا اله الا الله» بگويند، پس كسى كه آن را بر زبان جارى سازد، مال و جانش در امان است.
فقهاى اهل تشيّع و تسنّن نيز اصل تشريع جهاد ابتدايى را پذيرفته‌اند و در ذيل آن‌