خويش و هم در مورد اجتماع توجه دارند كه حدود الهى رعايت گردد. «١» ١٠- توكل و تضرّع: مجاهدان مسلمان براى رضاى خدا و ريشه‌كن كردن ظلم و شرك مى‌جنگند و در اين نبرد تنها تكيه‌گاهشان خداست و به نصرت و يارى خدا باور دارند و معتقدند كه خداوند از آنجا كه مولاى مؤمنان است، از ياوران دين خود دفاع مى‌كند. «٢» به همين جهت مجاهدان، بر خداوند توكل مى‌كنند «٣» و با توجه به همين اعتقاد، در تمامى صحنه‌هاى زندگى و از جمله در ميدان‌هاى نبرد، خاضعانه و متواضعانه به خدا متوسل شده، قوت، قدرت، نصرت و غلبه را از او مى‌خواهند:
«رَبَّنا افْرِغْ عَلَيْنا صَبْرًا وَ ثَبِّتْ اقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرينَ» «٤» پروردگارا! پيمانه شكيبايى و استقامت را بر ما بريز و قدمهاى ما را ثابت بدار و ما را بر جمعيت كافران، پيروز گردان! ١١- ترجيح آخرت بر دنيا: از ديگر ويژگى‌هاى رزمندگان اسلام، برگزيدن آخرت بر دنياست. قرآن مجيد در اين‌باره مى‌فرمايد:
«فَلْيُقاتِلْ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ الَّذينَ يَشْرُونَ الْحَيوةَ الدُّنْيا بِالْاخِرَةِ ...» «٥» كسانى كه زندگى دنيا را به آخرت فروخته‌اند، بايد در راه خدا پيكار كنند! اين آيه شريفه دلالت دارد بر اينكه تا زمانى كه انسان در انتخاب دنيا و آخرت، سراى دنيا را برگزيند و به دنيا و آنچه در او هست تعلق داشته باشد، نمى‌تواند در جرگه مجاهدان راه خدا قرار گيرد. البته روشن است كه مراد از اين سخن، دل كندن از دنياست، نه ترك ظاهرى آن و ترك استفاده از وسايل مورد نياز زندگى.
١٢- تحمل سختى‌هاى مبارزه: از ويژگى‌هاى بارز مجاهدان، تحمل و بردبارى‌