جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٦٩
مشركند، در صورتى كه مانع تبليغ و تبيين اسلام نباشند، بايد با جهاد فرهنگى، آنان را به سوى هدايت سوق داد و مبانى فرهنگ شرك را نابود كرد و فرهنگ ناب اسلامى را در جامعه آنان گسترش داد و چنانچه در مقابل تعاليم اسلام و پيام حياتبخش توحيد، راه انكار، عناد و ستيز را در پيش گرفتند، بايد با آنان جنگيد و تا ريشه كن كردن شرك و چندگانه پرستى مبارزه را ادامه داد.
٣- اهل كتاب ستيزهجو: گروهى از اهل كتاب كه بر خلاف تعاليم آسمانى و بشارتهاى پيامبران پيشين، حاضر نيستند اسلام را به عنوان دين خاتم بپذيرند و براى به شكست كشاندن اسلام به توطئههاى مختلف دست مىزنند و سدّ راه پيشرفت اسلام مىگردند و براى ريشهكن كردن اسلام شمشير مىكشند؛ مبارزه با آنان نيز تا تسليم شدن و پذيرفتن حاكميت اسلام ادامه دارد و در صورتى كه تسليم گردند، در امان بوده مىتوانند بر ديانت خويش باقى بمانند و آزادانه مراسم دينى و عبادى خويش را به جا آورند.
جهاد تا حاكميت كامل اسلام و محو كامل شرك از آنچه تا به حال گذشت معلوم مىشود كه «توحيد» اقتضاى فطرت انسانى است و شرك نيز حاكميت جهل، خرافه و خود خواهى است و حكم دفاع از فطرتِ توحيدى و مبارزه عليه شرك، حكمى فطرى است كه اسلام بر آن تأكيد ورزيده است و قتال و دفاع در اسلام يا براى مبارزه با ظلم است و يا براى دفاع از فطرت توحيدى.
از طرف ديگر، اسلام دينى است كه تمام معارف و احكام آن مطابق فطرت است و در تمام دستورهايش فطرت لحاظ شده و همه احكام و مقرراتش براى دفاع از آن و اعتلاى آن است؛ همچنان كه ديگر اديان آسمانى در همين راستا و براى تحقق همين هدف تلاش نمودهاند و بين اديان آسمانى هيچ گونه منافات و تضادى وجود ندارد. «١» متأسفانه كتب آسمانى پيشين، از بين رفته و دستخوش جعل و تحريف گشتهاند و