«وَ لا تُصَلِّ عَلى‌ احَدٍ مِنْهُمْ ماتَ ابَداً وَ لا تَقُمْ عَلى‌ قَبْرِهِ» «١» هرگز بر هيچ مرده‌اى از آنان نماز مخوان و بر سر قبرش نايست! نسبت به مجرمان و مفسدان نيز كه بر گناه اصرار دارند و امنيت روحى و روانى جامعه را به خطر انداخته و زمينه‌سازان فساد و تباهى اند، به مؤمنان دستور مى‌دهد كه آنان را طرد كنند، تنبيه نمايند و با آنان ترشرويى كنند تا آنان از رويه زشت خود دست بردارند. «٢» و اما نسبت به مشركان و اهل كتاب ستيزه‌جو كه دشمنان سرسخت خارجى هستند نيز دستور جهاد، قتال و ترك رابطه‌هاى دوستانه داده و بدين صورت روحيه دشمن‌ستيزى را در مؤمنان تقويت نموده است:
«وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ ... وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا» «٣» با زنان مشرك ازدواج نكنيد تا زمانى كه ايمان بياورند و به مردان مشرك تا ايمان نياورده‌اند زن ندهيد.
«... لا تَتَّخِذُوا عَدُوّى‌ وَ عَدُوَّكُمْ جهاد در قرآن ٧٨ ويژگى‌هاى عمومى ص : ٧٧ اوْلِياءَ تُلْقُونَ الَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ ...» «٤» دشمن من و دشمن خودتان را به دوستى نگيريد (به طورى) كه با آنان اظهار دوستى كنيد و حال آنكه به يقين به حقى كه بر شما نازل شده، كافرند.
«لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِكُمْ» «٥» از غير خودتان همراز مگيريد.
«لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنينَ وَليجَةً» «٦» (مؤمنان مجاهد) از غير خدا و رسول و مؤمنان، محرم اسرار نگرفتند.