تنها خود را انسانهاى شايسته مى‌پنداشتند و بقيه انسانها را در رتبه انسانى به حساب نمى‌آوردند.
«وَ مِنْهُمْ مَنْ انْ تَأْمَنْهُ بِدينارٍ لا يُؤَدِّهِ الَيْكَ الَّا مادُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِكَ بِانَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِى الْامِّيّينَ سَبيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ» «١» و بعضى از اهل كتاب را اگر بر دينارى امين گردانى، آن را به تو برنگرداند مگر اينكه پيوسته (براى پس گرفتن آن) عليه وى قيام كنى، اين خوى از آن روست كه گفتند:
«در مورد كسانى كه دين آسمانى ندارند. عليه ما راهى نيست» بر خدا دروغ مى‌بندند در حالى كه خود مى‌دانند.
نمونه بارز اين گروه از اهل كتاب، يهود بنى‌اسرائيل- صهيونيزم امروز- هستند كه خود را بندگان برگزيده خدا دانسته و براى غير بنى‌اسرائيل حقوق انسانى قائل نيستند.
اين گروه از ابتداى شكل‌گيرى تا به امروز مظهر جنايتگرى، فساد انگيزى و حق‌كشى بوده‌اند.