جهاد در قرآن

جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٣٠

مقصد رسيد. رسول اكرم (ص) مقصدشان اين نبوده كه مشركين مكّه را از بين ببرند و يا مشركين جزيرةالعرب را از بين ببرند؛ مقصد اين بود كه دين اسلام را منتشر كنند و حكومت، حكومت قرآن باشد؛ حكومت اسلام باشد. آنها چون مانع بودند از اينكه حكومت اسلامى تحقق پيدا بكند، منتهى به جنگ مى‌شد و معارضه، آنها معارضه مى‌كردند با حكومت اسلامى، اينها مقابله مى‌كردند. «١» تشريع جهاد نظامى‌ براى تبيين اين نكته كه جهاد نظامى در اسلام چگونه و از چه زمانى تشريع شد، مناسب است اين بحث را در دو بخش، وضعيت مسلمانان در مكه و در مدينه مورد بررسى قرار دهيم.
وضعيت مسلمانان در مكه (دوران جهاد فرهنگى و تحمّل)
بنابر نقل معتبر اهل‌بيت عليهم السلام، رسول خدا صلى الله عليه و آله در بيست و هفتم رجب سال چهلم بعد از عام‌الفيل به رسالت برانگيخته شد. «٢» از ابتداى بعثت، به مدت سه سال دعوت مخفى بود و فقط افرادى مورد دعوت قرار مى‌گرفتند كه قبل از آن شناسايى شده و زمينه لازم در آنها، به وجود آمده بود. در اين مدت پيامبر آشكارا به دعوت توحيد و نفى شرك اقدام نكرد؛ چون مى‌دانست كه درافتادن با ديانت رسمى جامعه، به طور طبيعى با عكس‌العمل سردمداران جامعه، كه نفع خود را در اين اعتقادات خرافى مى‌بينند، مواجه خواهد شد و چه بسا آنان اين حركت دينى را در نطفه خفه كنند. در اين سه سال پيامبر كوشش و تلاش فوق‌العاده‌اى به خرج داد و توانست بيش از چهل نفر را به توحيد و يكتاپرستى جذب كند.
ديانت جديد پس از سه سال، اينك يك جمع چهل نفرى مؤمن و مدافع دارد و زمينه براى بروز و ظهور دعوت تقريباً مناسب است. پيامبر موظف مى‌شود در اولين گام به سوى آشكار و عمومى كردن دعوت، خويشاوندانش را به پذيرش اسلام و ترك بت‌پرستى‌