جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ٢٠
فضيلت جهاد فرهنگى زيربنا و شالوده شخصيت فرد و جامعه، مسائل فرهنگى و اعتقادى است. اعتقادات و فرهنگ صحيح به مثابه درختى است كه اخلاق و اعمال پاك به بارمىآورد و زمينه شكوفايى فرد و جامعه را فراهم مىسازد، و اعتقادات و فرهنگ غيراصولى، مانند درخت خبيثى است كه ميوه ناپاكش اخلاق و رفتار پليد و حيوانى است. خداوند متعال در قرآن مىفرمايد:
«الَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِى السَّماءِ تُؤْتِى اكُلَها كُلَّ حينٍ بِاذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْامْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْارْضِ مالَها مِنْ قَرارٍ» «١» مگر نديدى كه خدا چگونه مثالى زد كه كلمه طيبه به مانند درخت پاكيزهاى است كه ريشهاش در زمين ثابت و شاخه آن در آسمان است. هميشه به اذن پروردگارش ميوه خود را مىدهد و خدا اين مَثَلها را براى مردم مىزند شايد متذكر شوند؛ و كلمه خبيث به مانند درخت ناپاكى است كه از زمين كنده شده و قرار و ثباتى ندارد.
به بيان علّامه طباطبايى منظور از «كلمه طيّبه» اعتقادات ناب و صحيحى است كه اصل و اساس آنها توحيد مىباشد. عقايد حقى كه ريشه در نهاد و فطرت بشر دارد و ثابت و تغيير ناپذير مىباشد و شاخههاى آن معارف فرعى و اخلاق پسنديده و اعمال صالح است كه پيوسته از آن اصل ظاهر مىشود و منظور از كلمه خبيثه، شرك به خداست كه بىريشه بوده و اصل و حقيقتى ندارد. ميوه اين درخت بىريشه جز حنظل اخلاق زشت و اعمال ناپسند نمىباشد. «٢» جهاد فرهنگى يعنى سعى و تلاش براى تبيين، تفهيم و ترويج عقايد صحيح و ابطال