پيامبر فرمود: جِهادُ النَّفْسِ «١» (مبارزه با نفس شيطانى).
يك مجاهد قبل از اينكه وارد ميدان جهاد اصغر شود، بايد به جهاد اكبر بپردازد.
جهاد اصغر يك جهاد موقتى است و تا زمانى كه دشمن خارجى سركوب نشده، ادامه دارد و با منكوب شدن دشمن خارجى تمام مى‌شود، ولى جهاد اكبر يك جهاد دائمى و لحظه به لحظه است و در اين ميدان، دشمن لحظه‌اى غافل نشده انسان را به حال خود نمى‌گذارد.
انسان با ايمان آوردن و انجام اعمال صالح وارد ميدان مبارزه با بزرگترين دشمن خود، يعنى شيطان و نفس امّاره شده است و تا زمانى كه در اين ميدان باشد و بر ايمان خويش پاى فشرده و بدان پايبند بماند مجاهد بوده و مرگش شهادت است.
«منهال قصاب» به امام صادق عليه السلام عرض كرد: «ادْعُ اللَّهَ انْ يَرْزُقَنِى الشَّهادَةَ»؛ از خدا بخواه كه شهادت روزيم كند.
امام فرمود:
«انَّ الْمُؤْمِنَ شَهيدٌ» وَ قَرَأَ «وَالَّذينَ امَنوُا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ اوُلئِكَ هُمُ الصِّدّيقوُنَ وَالشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ» «٢» به راستى كه مؤمن شهيد است. و بعد اين آيه را تلاوت فرمود: «كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آوردند، در نزد پروردگارشان صديقان و شهيدان مى‌باشند.» «٣» هشدار مجاهدانى كه شاهد عرصه نبرد بوده و توفيق شهادت را نصيب خود كردند، اينان جهاد اكبر و جهاد اصغر خويش را با فوز عظيم شهادت به پايان بردند و كارنامه خويش را به مهر درخشان شهادت ختم كردند، امّا مجاهدانى كه سرافراز از ميدان جهاد اصغر بيرون آمدند بايد بدانند كه بر كارنامه خويش سطرهايى از افتخار و عظمت نگاشته‌اند اما