جهاد در قرآن - فرازی حیدری - الصفحة ١١٣

مرتبه‌هاى شهيدان و زندگى خوشبختان و همراهى پيامبران را از خداوند درخواست مى‌كنيم.
در اينجا با استفاده از آيات و روايات به بيان گوشه‌اى از مقامات آنان مى‌پردازيم:
١- همرتبه بودن با پيامبران، صديقان و صالحان: قرآن مجيد در مقام بيان كسانى كه به آنان نعمت داده شده شهدا را در رديف پيامبران و صديقين نام مى‌برد:
«فَأُولئِكَ مَعَ الَّذينَ انْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيّينَ وَالصِّديقينَ وَالشُّهَداءِ وَالصَّالِحينَ» «١» آنان همنشين كسانى خواهند بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده است، از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان.
٢- فاتح قله نيكى‌ها: پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«فَوْقَ كُلِّ بِرٍّ بِرٌّ حَتَّى يُقْتَلَ الرَّجُلُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ فَاذا قُتِلَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَلَيْسَ فَوْقَهُ بِرٌّ» «٢» بالاتر از هر نيكى، نيكى ديگرى است تا اينكه مرد در راه خدا كشته شود، وقتى كه در راه خدا كشته شد، بالاتر از آن نيكى‌اى وجود ندارد.
٣- ورود با عظمت به صحنه قيامت: شهيدان به سبب بلندى مقامشان وقتى وارد صحراى محشر مى‌گردند همه حاضران، حتى پيامبران به آنان احترام‌مى‌گذارند.
اميرمؤمنان عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‌كند كه فرمود:
«فَوَالَّذى‌ نَفْسى‌ بِيَدِهِ لَوْ كانَ الْانْبِياءُ عَلى‌ طَريقِهِمْ لَتَرَجَّلُوا لَهُمْ مِمَّا يَرَوْنَ مِنْ بَهائِهِمْ ...» «٣» به آنكه جانم در دست اوست سوگند! اگر پيامبران هم بر سر راه‌آنان (شهيدان)