دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً» «١» (هرگز) افراد با ايمانى كه بدون بيمارى و ناراحتى از جهاد بازنشستند، با مجاهدانى كه در راه خدا با مال و جان خود جهاد كردند، يكسان نيستند! خداوند، مجاهدانى را كه با مال و جان خود جهاد نمودند بر نشستگان از جهاد برترى مهمّى بخشيده؛ و به همه وعده پاداش نيك داده؛ و مجاهدان را با پاداش عظيمى بر نشستگان برترى بخشيده است. درجاتى از ناحيه خود و آمرزش و رحمت (نصيب آنان مى‌گردد)؛ و (اگر لغزشهايى داشته‌اند) خداوند آمرزنده و مهربان است.
در آيه‌اى ديگر ضمن مقايسه جهادگران راه خدا با ساقيان حرم الهى و تعميركنندگان آن، مقام آنان را بسيار بالاتر دانسته و فرموده است: اين دو گروه هرگز با هم مساوى نيستند. «٢» ٣- قرآن مجيد، مجاهدانى را كه همچون بنيانى محكم و استوار در راه خدا مى‌جنگند، محبوبان پروردگار عالم معرفى كرده است. «٣» ٤- يكى ديگر از افتخارات اين گروه آن است كه مجريان اراده الهى‌اند و خداوند به دست آنان دشمنان خويش را به هلاكت و نابودى مى‌رساند:
«قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِايْديكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنينَ» «٤» با آنها پيكار كنيد، كه خداوند آنان را به دست شما مجازات مى‌كند؛ و آنان را رسوا مى‌سازد؛ و سينه گروهى از مؤمنان را شفا مى‌بخشد.
٥- مجاهدان به مقامى رسيده‌اند كه خواسته‌هايشان در درگاه الهى پذيرفته مى‌شود امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
جهاد در قرآن ١١٩ ب - شركت غير مستقيم ص : ١١٩