ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٩٦

حضرت على عليه السلام فرموده است:
«اكْثَرُ مَصارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطامِعِ» «١» بيشترين قربانگاه عقل‌ها در پرتو طمع‌هاست.
ج- سلب توفيق: حرص و آزمندى سبب مى‌شود تا ثروتمند بيش از آن كه به مسائل معنوى و بندگى پروردگار بينديشد، به نگهدارى و انبوه سازى ثروت بپردازد، در نتيجه از انجام امور خيريه عبادت- بويژه عباداتى كه نياز به صرف مال دارد- صِله رحم و مانند آن باز ماند. اميرمؤمنان در جمله‌اى حكيمانه مى‌فرمايد:
تنها كسى مى‌تواند فرمان خدا را برپا دارد كه سازش نكند و همرنگ مردم نباشد و از طمع‌ورزى دورى گزيند. «٢»