خلاصه‌ پيكار زبانى و عملى با ثروتمندان بى‌ايمان يكى از اصول اوّليّه پيامبران است كه قرآن بر آن تأكيد فراوان دارد. اگر پيامبران با آن‌ها مبارزه و قطع رابطه نمى‌كردند، ممكن بود تحت تأثير ثروت آنها قرار بگيرند و وقفه‌اى در رسالتشان پديد آمده، پايگاه مردمى خود را از دست بدهند.
امام على عليه السلام با تكيه بر قرآن با ثروت پرستان زمانش به مبارزه برمى‌خاست، عزّت شخص را در حق‌جويى و ذلّت را در مال اندوزى نامشروع مى‌دانست و پيوسته مردم را از عذاب خدا مى‌ترسانيد.
ابوذر در تعاليم اسلامى، عليه حاكمان ثروتمند به پا خاست و از وجود اكثريت محروم و مستمند و اقليّت ثروتمند و رفاه‌طلب اعلان تنفر كرد. او در شام عليه خليفه و اطرافيانش سخنرانى مى‌كرد و آيه كنز را بر ايشان مى‌خواند و آنها را به عذاب خدا تهديد مى‌كرد و در كوى و برزن به افشاى علنى مى‌پرداخت.
زراندوزى، سبب هلاكت و عذاب اخروى ثروت اندوزان مى‌شود. سقوط جامعه‌هايى متكاثر و رفاه‌پرست از نظر قرآن يك سنت ثابت است.
پرسش‌ ١- قرآن براى مبارزه پيامبران با مُترفان، چه دستوراتى داده است؟
٢- دو حديث نبوى درباره مبارزه با ثروتمندان بنويسيد.
٣- چرا ابوذر قيام كرد؟
٤- سرمايه‌داران بى‌ايمان چه فرجامى دارند؟