انسان پايگاه اجتماعى خود را از دست مى‌دهد. اسلام راه كفاف و ميانه‌روى را نشان داده است تا پيروانش در معرض سقوط و هلاكت قرار نگيرند و مال و ثروت را هدف نپندارند. دقت در فوايد و آثار مثبت اعتدال و ميانه‌روى در معاش، ما را به راز بزرگ دستورات و توصيه‌هاى فراوان قرآن و پيشوايان دينى واقف مى‌سازد. از سخنان حضرت على عليه السلام برمى‌آيد كه:
رعايت حدّ اعتدال در امور مالى، ثروت اندك را رشد فراوان مى‌دهد. مخارج انسان، سنگين نمى‌گردد و انسان را از طغيان مالى و احساس بى‌نيازى از خدا مصون داشته و از اسراف و خرج‌هاى بيهوده در امان نگه مى‌دارد. «١» مقصود از ت ثروت از ديدگاه قرآن ٩٢ خاستگاه آزمندى ص : ٩١ عديل ثروت اين است كه تفاوت فاحش ميان فقير و غنى از بين برود و ثروت در دست طبقه و گروه خاصّى در گردش نباشد. اين موضوع به خاطر اهميت اقتصادى و اجتماعى‌اش، به صراحت، در قرآن آمده است:
«مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى‌ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى‌ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى‌ وَالْيَتَامَى‌ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ...» «٢» آن غنيمتى كه خدا از [دارايى‌] مردم قريه‌ها نصيب پيامبرش كرده است، از آن خدا و پيامبر و خويشاوندان او، يتيمان، مستمندان و در راه ماندگان است، تا [اين اموال‌] در ميان توانگرانتان دست به دست نگردد.
پس هدفِ حكم مزبور، رفع فاصله طبقاتى و ايجاد تعديل ثروت در جامعه است.
امام سجاد عليه السلام در نيايش خود مى‌فرمايد:
خداوندا! من از تو معيشت خوب مى‌خواهم، معيشتى كه با آن بر طاعت تو قوّت يابم و به همه نيازمندى‌هايم برسم، نه معيشتى چنان گسترده كه مرا به طغيان وادارد و نه چنان سخت و تنگ كه مرا به سوى شقاوت برد. «٣»