وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَل لَكُمْ أَنْهَاراً» «١» از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است. تا از آسمان برايتان پى‌درپى باران فرستد و شما را به اموال و فرزندان كمك كند و برايتان بستان‌ها و نهرها بيافريند.
علامه طباطبايى در اين باره مى‌نويسد:
«توبه و استغفار در رفع مصائب و گرفتارى‌ها و گشودنِ درِ نعمت‌هاى آسمانى و زمينى نقش مهمّى دارد؛ ميان صلاح و فساد جامعه و ميان اوضاع جهان هستى ارتباط تنگاتنگى برقرار است. اگر جوامع بشرى، خود را اصلاح كنند به زندگى پاكيزه و گوارايى مى‌رسند.» «٢» چنان كه در قرآن كريم آمده است:
«وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى‌ آمَنُوا وَاتَّقَوا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالْأَرْضِ» «٣» و اگر اهل شهرها و آبادى‌ها، ايمان مى‌آوردند و تقوا پيشه مى‌كردند، بركات آسمان و زمين را بر آنها مى‌گشوديم.
حضرت على عليه السلام در اين باره فرمود:
«اكْثِرِ الاسْتِغْفارَ تَجْلِبِ الرِّزْقَ» «٤» زياد استغفار كن تا روزى را به سود خود جلب كنى.
و نيز فرمود:
«وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ سُبْحانَهُ الاسْتِغْفارَ سَبَباً لِدُرُورِ الرِّزْقِ وَ رَحْمَةِ الْخَلْقِ» «٥» خداوند سبحان، استغفار را سبب افزايش روزى و رحمت خلق قرار داده است.
از اين آيات و روايات، به روشنى درمى‌يابيم كه ميان تقوا و عمران و آبادى پيوند ناگسستنى وجود دارد و ايمان از شرايط معنوى عمران زمين است. البته همان طور