ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ١٣٣
حضرت امام زين العابدين عليه السلام در نيايش خود همين را از خدا مىخواهد و مىگويد:
«اللَّهُمَّ حَبِّبْ الَىَّ صُحْبَةَ الْفُقَراءِ» «١» خدايا همنشينى با فقيران را برايم محبوب گردان.
امام صادق عليه السلام ضمن نامهاى به گروهى از شيعيانش نوشت:
بر شما باد دوست داشتن فقراى مسلمان، هر كس آنان را تحقير كند و نسبت به ايشان تكبر ورزد، در دين خدا به خطا رفته و خداوند وى را تحقير و مورد خشم خود قرار مىدهد. جدّ ما پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «پروردگارم به من دستور داده كه به مسلمانان تهيدست محبّت كنم» [شيعيان من بدانيد] هر كس يك نفر از مسلمانان را تحقير كند، خداوند از جانب خود زنجير خشم و حقارت بر او مىافكند تا مردم نيز بشدّت بر او بشوند. پس در خصوص مسلمانان محروم از خدا بترسيد. آنان اين حق را بر گردن شما دارند كه دوستشان بداريد. خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله نيز امر كرده كه آنان را دوست بدارد. پس آن كس كه محبّت نورزد به شخصى كه خدا به محبّت او امر كرده، براستى خدا و پيامبرش را نافرمانى كرده و اگر در اين حال بميرد، گمراه مرده است. «٢» ابوذر رحمةاللَّه عليه مىگويد:
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مرا به هفت چيز سفارش كرده است كه تا دمِ مرگ آنها را از ياد نخواهم برد، از جمله آنها دوست داشتن فقرا و نزديك شدن به آنهاست. «٣» رسيدگى به وضع محرومان روش صحيح برخورد با فقيران، انفاق به آنها و رسيدگى به حالشان است، انفاق در شكل صحيح و توأم با حفظ شخصيّت و عزّت آنان بويژه شناسايى واماندگان و فقيران مؤمن عزلتنشينى كه بر اثر حيا و ايمان زياد، عزت نفس داشته نيازمندى خود را به مردم بازگو نمىكنند:
«لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ