ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ١٢٤
درس شانزدهم ثروتمندان بىايمان (٢)
برخورد پيامبران با سرمايهداران مؤمنان ب ثروت از ديدگاه قرآن ١٣٤ آثار همنشينى با فقرا ص : ١٣٤ ه پيروى از پيامبران بايد در برابر ثروت اندوزان فاسد موضعى خصمانه بگيرند. طرحها و پيشنهادهاى اجتماعى و اصلاح جويانه آنان را نپذيرند و به انديشه و شخصيت آنان اهميت ندهند، زيرا آيه زير ما را از اطاعت آنان منع مىكند:
«وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ* الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ» «١» فرمان اسرافكاران را نپذيريد، آنان كه در زمين فساد مىكنند و اصلاح نمىكنند.
پيامبران پس از دعوت مردم به توحيد و خداپرستى، آنان را به عدالت اقتصادى فرا مىخواندند و مبارزه با رفاهطلبان و ثروت اندوزان بىدرد را از اصول برنامههايشان قرار مىدادند و مبارزه ايشان منحصر به طاغوت سياسى زمان، چون فرعون نبود، بلكه با طاغوتيان اقتصادى نيز همچون قارون و ... در پيكار بودند، و در اين كار، در صورتى كه پندها و تذكّرات زبان مؤثر واقع نمىشد، با اينگونه كسان، قطع رابطه مىكردند، چرا كه همسويى پيامبران با سرمايهداران فسادانگيز موجب از دست رفتن پايگاه رسالت الهى آنان مىشد، و حتى خودشان فرصت طلب به حساب مىآمدند و در اصلاح جامعه و تحقق آرمانهاى بلندشان موفق نمىگشتند. افزون بر آنها، اين حالت از توكل انبيا به خدا، مىكاست و آنان را از امدادهاى الهى دور مىساخت. «٢» به همين جهت، قرآن دستور مىدهد كه پيامبران ثروت اندوزان و