درس سوّم نعمت‌هاى مادّى الهى‌ نعمت‌هاى خداوند در امور مادى و محسوس محدود نمى‌شود و نعمت‌هاى معنوى‌اش بيشتر و بى‌پايان است، با توجه به موضوع بحث، در اينجا از بيان نعمت‌هاى معنوى الهى خوددارى مى‌كنيم و تنها به برخى از پديده‌هايى مى‌پردازيم كه در بعد كشاورزى، دامدارى، خانه‌سازى، زيستى و ... بهره‌دهى دارند و بخشى از زندگى ما را تأمين مى‌كنند. بديهى است شمارش همه نعمت‌هاى مادى كه در قرآن آمده است، حتى به صورت فهرست در يك درس ممكن نيست.
نعمت‌هاى زيستى‌ قرآن، پيوسته پديده‌هاى طبيعى و عوامل زيستى را كه تأمين‌كننده حيات بشر هستند، يادآور مى‌شود، از جمله:
١- شب و روز، خورشيد، ماه و ستارگان:
«وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ» «١» (خداوند) شب، روز، خورشيد، ماه و ستارگان را براى شما تسخير كرد.
در اين آيه، پنج پديده بزرگ از مواهب الهى معرفى شده است.
٢- زمين و كوه:
«أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَاداً* وَالْجِبَالَ أَوْتَاداً» «٢» آيا ما زمين را بستر و كوه‌ها را ميخ‌هاى آن قرار نداديم؟