خّلاصه‌ قرآن طبيعت و كار و كوشش را دو وسيله مهم براى كسب معاش مى‌داند و با تعبيرات مختلف مخاطبان خود را به تلاش پيگير و بهره‌بردارى از منابع طبيعى فرامى‌خواند.
صنعت و حرفه و فنّ از نظر قرآن وسيله‌اى است براى آسايش مردم- چه در بعد فردى و چه در بعد اجتماعى- كه بر محور دو اصل تعهد و تخصّص دور مى‌زند.
دامدارى و زراعت و كاشت و پرورش درخت، راه‌هاى ديگرى است در جهت فعّاليّت اقتصادى كه در هر زمان و مكانى ضرورت دارد و آثار هر يك از آنها در ابعاد مختلف زندگى مشهود است.
بهره‌بردارى از مواهب دريا و صيد ماهى، در بهبود وضع اقتصادى جامعه نقش زيادى دارد و همچنين تجارت كه اگر با رعايت اصول و موازين اسلامى انجام گيرد، منبع مهمّى براى اداره زندگى و كسب معاش است.
پرسش‌ ١- كار و كوشش در قرآن چگونه معرفى شده است؟
٢- صنعت از ديدگاه قرآن چه ارزشى دارد؟
٣- از آيه «انِ اعْمَلْ سابِغاتِ ...» چه معنايى برداشت مى‌شود؟
٤- قرآن كشاورزى و تجارت را چگونه ارزيابى مى‌كند؟