ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٩٧
خلاصه حرص بر مال اندوزى از صفات ناپسند است كه قرآن با تعبيرات مختلف، حقيقت و راز آن را روشن مىسازد و يكى از ثروتمندان دوران جاهليت را به عنوان نمونه بارزِ انسان حريص معرفى مىكند كه با وجود اموال و اولاد بسيار باز هم بر افزايش آنها طمع مىورزيد.
آزمندى، عامل فطرى دارد. همچنين، فريفته شدن به زرق و برق دنيا و تظاهر به طول عمر و آرزوهاى دور و دراز از ديگر عوامل مهمّ آن محسوب مىشود.
نكوهيده بودن آزمندى، منافاتى با فطرى بودن و آفرينش هدفدار انسان ندارد؛ زيرا حرص با توجه به اهداف نادرست، نكوهش شده است و گرنه حرص، در اصل، مايه تحرك و تكامل است.
طمع فراوان، آزادى انديشه و عمل را از آدمى مىگيرد و او را به بردگى مىكشد و دل و عقل او را از كار مىاندازد و مانع بيان و اجراى اوامر و نواهى خدا مىشود.
همين طور عقل و مشاعر آزمند را تحت الشعاع قرار مىدهد و متانت او را سلب مىكند و مانع از عبادت و كارهاى خير مىگردد.
پرسش ١- قرآن حرص و آزمندى انسان را چگونه معرفى مىكند؟
٢- عوامل حرص و آزمندى مذموم چيست؟
٣- چرا حرص شديد، نقصى در خلقت انسان محسوب نمىشود؟
٤- طمع چه آثار نابهنجارى دارد؟