ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٩٢
نخست، وسيله كمال است و به انسان نيرو مىبخشد تا در كارها شتاب كند و از كار و كوشش باز نماند و پيوسته خود را به پيمودن مراحل عالى كمال، تشنهتر بيابد. اگر اين خصلت در مسير كسب دانش به كار افتد و انسان، حريص و عاشق علم ش ثروت از ديدگاه قرآن ١٠٣ ب - مصارف اجتماعى ص : ١٠٣ ود، ابزار كمال را يافته است، ولى اگر آدمى آن را در مسير امور مادّى و شرّ و مال و دنيا به كار گيرد، مايه نگونبختى اوست. اين صفت مانند قدرتى است كه خداوند در نيروى اتم قرار داده است. اگر اين نيرو براى تأمين نيازهاى صنعتى و اقتصادى، به خدمت بشر درآيد، به طور حتم مفيد و سودمند خواهد بود، ولى هرگاه از آن در راه ساختن بمبهاى ويرانگر و ... استفاده شود، مايه شرّ و فساد مىگردد و امنيّت جهانى را به مخاطره مىافكند. «١» نكوهش آزمندى بنابر آنچه گفتيم، حرص هنگامى مذموم است كه با آن هدف مادّى تعقيب شود و صفات ناپسندى چون بُخل و ... را پديد آورد. از اينرو، در متون دينى در بيشتر موارد، مال، دنيا و ... موضوع حرص قرار گرفته است. قرآن در اين باره بصراحت نظر مىدهد و «وليدبن مغيره» را به عنوان مصداق عينى انسان حريص، معرفى مىكند.
او يكى از ثروتمندان طمعورز و از مخالفان سرسخت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بود كه حرص در مال و ثروت دنيا و افزونطلبى در فرزند، وى را از شرافت اسلام آوردن محروم ساخت.
«ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً* وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَمْدُوداً* وَبَنِينَ شُهُوداً* وَمَهَّدتُّ لَهُ تَمْهِيداً* ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ* كَلّا انَّهُ كانَ لِاياتِنا عَنيداً» «٢» (كيفر) او را كه تنها آفريدهام، به من واگذار [همو كه] به او مال و ثروت فراوان دادهام، پسران حاضر به خدمت، نصيب او كردهام، اقتدار و مكنت به او دادهام، اما باز هم از من طمع افزونى و زيادتى دارد، هرگز [به نعمت او نمىافزايم]، زيرا كه با آيات ما دشمنى مىورزيد.