ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٨٩

«وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى‌ مَيْسَرَةٍ ...» «١» و اگر (وامدار) تنگدست بود، مهلتى بايد تا هنگام گشايش.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله روزى به منبر رفت و پس از حمد و ثناى الهى فرمود:
اى مردم! حاضران به غايبان برسانند كه هر كس بدهكار تنگدستى را مهلت دهد، خداوند به مقدار مالى كه صاحب مال در پيش بدهكار دارد تا زمانى كه آن را دريافت كند، براى هر روزش صدقه‌اى مى‌نويسد. «٢» همچنين مى‌فرمايد:
«لَيْسَ لِمُسْلِمٍ يُعْسِرَ مُسْلِماً وَ مَنْ انْظَرَ مُعْسِراً اظَلَّهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِظِلِّهِ يَوْمَ لاظِلَّ الّا ظِلُّهُ» «٣» هيچ مسلمانى حق ندارد، مسلمانى ديگر را در فشار قرار دهد و اگر كسى وامدار تنگدستى را مهلت دهد خداوند در روز قيامت كه سايه‌اى جز سايه او نيست، بر وى سايه مى‌افكند.
يادآور مى‌شويم كه اگر كسى بداند وامى را كه از او گرفته‌اند در راه گناه صرف كرده‌اند نبايد به آنان مهلت دهد، چرا كه اين مورد، استثنا شده است. «٤»