ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٥
درس نهم تعديل و ميانهروى در معيشت اسلام در هر برنامهاى طرفدار تعديل و ميانهروى است و پيروان خود را از افراط و تفريط باز مىدارد، تندروى و كندروى در انجام امور مختلف را از نشانههاى جهل مىداند. در اقتصاد و امور مالى نيز اين شيوه را به كار مىبرد و امّت اسلامى را به تعديل ثروت و ميانهروى در معيشت توصيه مىكند، هم در بُعد كسب مال كه مردم را به مال حلال و درآمد مشروع و پرهيز از راههاى حرام چون غصب و غشّ و ربا تشويق مىنمايد و حرص و آزمندى و طمع افراطى و حبّ مال را نكوهش مىكند و هم در بُعد مصرف و مخارج، حتى اسراف و خسّت در انفاق را هم مذموم و محكوم دانسته، به ميانهروى ترغيب مىكند:
«وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذلِكَ قَوَاماً» «١» و آنان كه چون انفاق كنند، اسراف و سختگيرى نمىكنند، بلكه ميان اين دو، راه اعتدال را برمىگزينند.
و نيز مىفرمايد:
«وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَّحْسُوراً» «٢» نه دستت را به گردنت زنجير كن و نه آن را يكباره بگشاى كه مورد سرزنش قرارگيرى و از كار فرومانى.
حضرت على عليه السلام ميانهروى در معيشت را از امدادهاى غيبى و الطاف خاصّ الهى