ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٧٣
به يقين، بازگشت (همه) به سوى پروردگار تو است.
خداوند با اين تذكر مىخواهد كه بندگانش، هنگامِ بدست آوردن ثروت، آغاز و انجام آفرينش خود را يادآور شوند تا به غرور و طغيان گرفتار نيايند.
ب- سپاسگزارى: يادآورى نعمتهاى الهى و حمد و سپاس در برابر آنها انسان را خاشع مىكند و اين حالت از مستى و طغيانگرى پيشگيرى مىكند، از اينرو خداوند در قرآن دستور مىدهد كه همواره انسان به ياد نعمتهاى خداوند باشد.
«وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» «١» و اما نعمتهاى پروردگارت را بازگو كن.
امام صادق عليه السلام فرمود:
مقصود اين است كه آنچه را خدا به تو بخشيده، و آنچه تو را بدان برترى داده، روزى عطا كرده، در حق تو احسان نموده و تو را هدايت كرده است، همه را بازگو كن. «٢» البته يادآورى نعمتها، هنگامى سپاسگزارى محسوب مىشود كه با انگيزه تواضع و قدرشناسى باشد، نه با انگيزه افتخار و برترىجويى.