درس هشتم طغيانگرى ثروت‌ عواملى همچون علم، قدرت و ... بر انسان تربيت نايافته تأثير مى‌گذارد و او را به غرور و خودخواهى و سرانجام به طغيان وا مى‌دارد. در اين ميان، ثروت بيشتر از عوامل ديگر، طغيان زاست. طغيان در اصل، به معنى موج زدنِ دريا و بالا آمدن آب رودخانه و گذشتن از حدّ و اندازه است. «١» طغيان در مال عبارت است از به دست آوردن مال و صرف آن در راه حرام. «٢» طغيانگرى ثروت گاهى از آن جهت است كه در انسان حالت استغنا ايجاد مى‌كند و انسان با احساس بى‌نيازى، پا از گليم خود فراتر مى‌نهد.
«كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ لَيَطْغَى‌* أَن رَآهُ اسْتَغْنَى‌» «٣» چنين نيست (كه شما مى‌پنداريد) به يقين انسان طغيان مى‌كند، از اين كه خود را بى‌نياز ببيند.
و گاهى از جهت توسعه و افزايش مال است، هر چند ممكن است احساس توانگرى هم در انسان پديد نياورد.
«وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ» «٤» و اگر خداوند روزى بندگانش را افزون كند، در زمين فساد مى‌كنند.