ثروت از ديدگاه قرآن - وفا، جعفر - الصفحة ٦٥
به همه امور آگاه است و چيزى بر او مخفى نيست. قرآن در اين باره مىفرمايد:
«وَلِيَبْتَلِيَ اللّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلُيمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ» «١» [و اينها براى اين است كه] خداوند، آنچه در سينههايتان پنهان داريد، بيازمايد، و آنچه در دلهاى شما از (ايمان) است، خالص گرداند، و خداوند از آنچه در درون سينههاست، باخبر است.
حضرت على عليه السلام در بيان فلسفه آزمايشهاى الهى مىفرمايد:
«لِتَظْهَرَ الافْعالُ الَّتى بِها يُسْتَحَقُّ الثَّوابُ وَ الْعِقابُ» «٢» [آزمايش الهى بدين جهت است] تا افعالى كه سزاوار ثواب و عقاب است، ظاهر گردد.
چرا كه افراد مؤمن در سختىها و گرفتارىها به خدا پناه مىبرند و از وى كمك مىجويند و در حوادث ناگوار نسبت به خدا خوش گمانند و در مقابل ناملايمات موضع خصمانه نمىگيرند، برعكس غيرمؤمن، در سختىها زبان به شكوه مىگشايد و به خدا بدبين مىشود چنان كه در روايات آمده است:
«اذا ضاقَ المُسْلِمُ فَلا يَشْكُوَنَّ مِنْ رَبِّهِ وَ يَشْكُ الى رَبِّهِ الَّذى بِيَدِهِ مَقاليدُ الامُورِ» «٣» هنگامى كه مسلمان در تنگنا قرار مىگيرد، نبايد از خدا پيش ديگران شكايت بَرَد، بلكه بايد از سختىها به خدا شكايت كند كه كليد امور در دست اوست.
نكته قابل توجه اين كه خداوند از راه امتحان مالى مىخواهد مردم به زندگى ميانگين و به حد كفاف و رزق حلال بسنده كنند و به مال و متاع ديگران چشم ندوزند؛ اغنيا مغرور نشوند و مستمندان بىتابى نكنند.
«وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى» «٤» و هرگز چشمان خود را به نعمتهاى مادى، كه به گروههايى از آنان دادهايم، ميفكن: اينها