براستى آنان كه اموال يتيمان را به ظلم و ستم مى‌خورند، (در حقيقت،) تنها آتش مى‌خورند و بزودى در آتشِ شعله‌ور، مى‌سوزند.
از اين آيه برمى‌آيد، آنها كه مال يتيم مى‌خورند، گرچه چهره «ظاهرى» عملشان بهره‌گيرى از غذاهاى لذيذ و رنگين است، اما چهره واقعى و «برزخى» اين غذاها آتش سوزان است و همين چهره باطنى در قيامت آشكار خواهد شد. «١» ب- قمار: در قرآن مجيد احكام فقهى، آثار منفى و فلسفه تحريم قمار تبيين شده است:
«يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِن نَفْعِهِمَا ...» «٢» از تو حكم شراب و قمار را مى‌پرسند. بگو: در آنها گناه بزرگ و منافعى براى مردم است و گناهشان بزرگتر از سود آنهاست.
در برخى از آيات، به صراحت از قماربازى و شرابخوارى نهى شده است:
«... إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ» «٣» شراب و قمار و بت‌ها و ازلام (نوعى بخت آزمايى) پليد و از عمل شيطانند، از آنها دورى كنيد تا شايد رستگار شويد.
در اين آيه، قمار در رديف بت و بت‌پرستى قرار گرفته و اين نشان دهنده ابعاد گسترده فساد فردى و اجتماعى آن است كه مى‌تواند منشأ مفاسد ديگرى نيز بشود، همچنان كه بت پرستى، سرچشمه انحرافات فكرى و اجتماعى مى‌گردد. بعلاوه، قماربازى و شرابخوارى و نيز خريد و فروش و مقدمات تهيه آن، از عمل شيطان و به عنوان كار پليد، پست و تنفّرانگيز مطرح گشته و سرانجام امر به اجتناب از آنها صادر شده است.