مطرح است كه ميان «قتل نفس» و «تصرّف عدوانى در اموال مردم» چه ارتباطى است؟
در پاسخ بايد گفت: سلامت اجتماع، به سلامت و امنيت اقتصادى بستگى دارد؛ اگر روابط مالى مردم براساس صحيح استوار نباشد و اقتصاد جامعه به صورت سالم پيش نرود و مردم در اموال يكديگر به ناحق تصرّف كنند، جامعه گرفتار يك نوع خودكشى خواهد شد. حوادث و جنبش‌هاى ملّى و گروهى كه در جامعه‌هاى مختلف دنياى معاصر، رخ داده و مى‌دهد، شاهد اين حقيقت است. «١» آثار حرامخوارى‌ قرآن، در ادامه نهى از خوردن غاصبانه مال ديگران، به اثر اخروى آن اشاره كرده و مى‌فرمايد:
«وَمَن يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْوَاناً وَظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَاراً وَكَانَ ذلِكَ عَلَى اللّهِ يَسِيراً» «٢» هر كه آن را (خوردن مال مردم را) به دشمنى و ستمگرى انجام دهد بزودى، او را به آتش خواهيم افكند و آن براى خداوند آسان است.
تهديد به عذاب آخرت در واقع، نوعى ضمانت اجرايى، براى جلوگيرى از نافرمانى خداست. كسى كه بداند در صورت حرامخوارى سرانجام دچار عذاب خواهد شد، هرگز دست به آن نمى‌زند و خود را از آلودگى‌ها باز مى‌دارد. در روايات، آثار وضعى حرامخوارى، مورد تأكيد قرار گرفته است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«الْعِبادَةُ مَعَ اكْلِ الْحَرامِ كَالْبِناءِ عَلَى الرَّمْلِ» «٣» عبادت، همراه حرامخوارى همانند بناى ساختمان، بر شن‌هاى روان است.
حضرت على عليه السلام خطاب به كميل مى‌فرمايد:
اى كميل! زبان از دل سرچشمه مى‌گيرد و دل با غذا قوام مى‌يابد، پس در چيزى كه جسم و