غيرمعروش [: باغ‌هايى كه نياز به داربست ندارد] آفريد؛ همچنين نخل و انواع زراعت را كه از نظر ميوه و طعم با هم متفاوتند و (نيز) درخت زيتون و انار را كه از جهتى با هم شبيه، و از جهتى تفاوت دارند؛ (برگ و ساختمان ظاهريشان شبيه يكديگر است، در حالى كه طعم ميوه آنها متفاوت مى‌باشد.)
پيشوايان دينى با الهام از اين آيات مطلبى در اين باره فرموده‌اند از جمله:
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«مَنْ غَرَسَ غَرْساً فَاثْمَرَ اعْطاهُ‌اللَّهُ مِنَ الاجْرِ قَدْرَ ما يُخْرِجُ مِنَ الَّثمَرِ» «١» كسى كه درختى را بكارد تا ميوه دهد، خداوند بمقدار ميوه آن درخت برايش پاداش دهد.
افزون بر آن، به درختارى و نگهدارى آن ترغيب مى‌كند و مى‌فرمايد:
«مَنْ سَقى‌ طَلْحَةً اوْ سِدْرَةً فَكَانَّما سَقى‌ مُؤمِناً مِنْ ظَمَأٍ» «٢» هر كس [درختى همانند] درخت موز يا سدر را آب دهد، گويا مؤمن تشنه‌اى را سيراب كرده است.
صيد خداوند دريا را براى بشر رام ساخته و او را مجاز كرده تا از فرآورده‌هاى آن استفاده كند؛ صيد مرواريد، مرجان و ماهى و تأمين موادغذايى از مهم‌ترين آنهاست:
«وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً» «٣» اوست كه دريا را رام كرد تا شما از آن گوشت تازه بخوريد.
تجارت‌ قرآن، تجارت و معاملات را به عنوان يكى از راه‌هاى تأمين معاش به رسميّت مى‌شناسد و دخل و تصرّف در اموالى كه از اين راه به دست آمده باشد را مجاز و حلال مى‌داند.