درس پنجم ترغيب به كسب مال و راه‌هاى آن‌ قرآن مجيد، دو عنصر را در توليد و كسب معاش، عامل اصلى مى‌داند: يكى طبيعت و ديگرى نيروى انسانى- اعم از فكرى و فيزيكى- از طرف ديگر، خداوند منابع فراوانى را در بستر طبيعت قرار داده و بهره‌گيرى مردم از آنها را مجاز شمرده است.
واژه‌ها و تعبيرات دقيقى كه در اين مورد به كار رفته، گوياى اين واقعيت است و دقّت در يكايك آنها مى‌تواند ما را بيش از پيش به ارزش كار و تلاش در جهت توسعه اقتصادى و گسترش ابعاد زندگى مادّى واقف سازد؛ از جمله:
كسب، «١» عمل، «٢» سعى، «٣» مشى (راه رفتن در روى زمين)، «٤» عمران و آبادانى زمين، «٥» دريافت اجرت در برابر كار، «٦» ابتغاء و انتشار (روزى جستن و پراكنده شدن در روى زمين) «٧» و ...
اين تعبيرات نشان مى‌دهد كه قرآن چه اندازه به مسائل اقتصادى و زندگى مادى مردم اهميّت مى‌دهد و آنها را به كوشش پيگير و كسب روزى ترغيب مى‌كند؛ حتى آن را همرديف جهاد قرار مى‌دهد و مى‌فرمايد: